Ομιλία του υπ. Περιφ. Συμβούλου Γιάννη Κελλάρη στην προεκλογική συγκέντρωση στο Κιάτο

Συντρόφισσες, σύντροφοι, φίλες και φίλοι,

Βαδίζοντας προς τις κάλπες στις 26 Μαΐου σας απευθύνουμε αγωνιστικό κάλεσμα συμπόρευσης. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:

Είναι ανάγκη αυτή τη φορά να δώσουμε αποφασιστική απάντηση, να κάνουμε την πραγματική διαφορά. Σε όλες τις κάλπες να πάμε με εμπιστοσύνη και σιγουριά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές, με τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης, με το κόκκινο γαρίφαλο, στις Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Γιατί όσο και αν προσπαθούν μπροστά και σε αυτές τις εκλογές να διπλώσουν, να εγκλωβίσουν για μια ακόμη φορά τον Λαό ανάμεσα σε ψεύτικα διλήμματα, σε ψεύτικες προσδοκίες, σε αυταπάτες και κάλπικες αντιπαραθέσεις, στην λογική του καλύτερου διαχειριστή, στη λογική του μικρότερου κακού που κάθε φορά οδηγεί σε μεγαλύτερο κακό, εμείς γνωρίζουμε και σας καλούμε και εσάς να σκεφτείτε, ότι το πραγματικό δίλλημα μπροστά στις κάλπες, το πραγματικό ερώτημα μπροστά στον κάθε εργάτη, τον άνεργο, τον αυτοαπασχολούμενο, τον φτωχό αγρότη, τον συνταξιούχο είναι ένα:

Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος που αποδεδειγμένα φέρνει νέα βάσανα για τον λαό, απαιτεί συνέχεια νέες θυσίες ή θα αντεπιτεθούμε μαζικά και δυναμικά παντού, θα βάλουμε πλάτη μέσα και από την ψήφο μας να οργανωθεί η λαϊκή αντιπολίτευση, με ένα πιο ισχυρό και δυνατό ΚΚΕ παντού, για να δυναμώσει η διεκδίκηση, η ελπίδα, ο στόχος της ριζικής ανατροπής, για να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών;

Εμείς λοιπόν έχουμε απαντήσει, το ξαναλέμε και τώρα μπροστά στις κάλπες: Αντεπίθεση. Αντεπίθεση με το κόκκινο ψηφοδέλτιο παντού, γιατί η μάχη που έχουμε μπροστά μας είναι ενιαία, η απάντηση που πρέπει να δώσουμε θα πρέπει να είναι απάντηση σε μια πολιτική που και αυτή έχει ενιαίο χαρακτήρα, πολιτική που συντεταγμένα επιτίθεται στον λαό και τα δικαιώματά του.

Γιατί όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν οι υπόλοιπες δυνάμεις, οι υπόλοιπες παρατάξεις που τα προγράμματά τους είναι και σε τυπωμένα σε ιλουστρασιόν χαρτί πολυτελείς εκδόσεις αλλά μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό ως προς το περιεχόμενό τους περί τοπικού χαρακτήρα των εκλογών, έρχεται η ίδια η πραγματικότητα να επιβεβαιώσει ότι, τα καθημερινά προβλήματα κάτω από τα οποία στενάζουν οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ξεχωριστούν σε τοπικά και γενικά, έχουν την ίδια ακριβώς αιτία, είναι η εφαρμογή μιας πολιτικής που δεν έχει ως στόχο την κάλυψη των διευρυμένων και σύγχρονων αναγκών της λαϊκής οικογένειας αλλά τα κέρδη μεγάλων επιχειρηματιών και εργολάβων.

Φίλοι και φίλες,

Σύντροφοι και συντρόφισσες,

Οι αναδιαρθρώσεις των τελευταίων 20 χρόνων έχουν μετατρέψει την Τοπική Διοίκηση σε ένα όργανο και εργαλείο του κράτους, που εξειδικεύει την πολιτική, που χτυπά τα λαϊκά συμφέροντα σε τοπικό επίπεδο και απορροφά τους κραδασμούς και τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής.

Η γραμμή της ΕΕ, που εξειδικεύουν Περιφέρειες και δήμοι, είναι η παροχή «του ελάχιστου» για τους πιο εξαθλιωμένους. Ο καθένας μας πληρώνει με την φορολογία και ξαναπληρώνει μέσω της ανταποδοτικότητας. Αυτή η κατεύθυνση διαπερνά τα πάντα: Υγεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, Κοινωνική Ασφάλιση ως τα σκουπίδια, το νερό κλπ.

Όλοι τους ήταν και αποδεδειγμένα με αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι εκτός από εμάς, το ΚΚΕ, τη Λαϊκή Συσπείρωση στους δήμους και τις περιφέρειες που αντιταχτήκαμε σε αυτούς τους νόμους.

Σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, το πραγματικό δίλημμα για τον λαό, τους εργαζόμενους παραμένει ίδιο: «Ανάπτυξη από ποιον; Ανάπτυξη για ποιον;».

Ανάπτυξη με βάση τις λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες του τόπου ή ανάπτυξη με βάση την κερδοφορία και τον ανταγωνισμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που όλο και πιο πολύ περιορίζουν την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών;

Εδώ θα πρέπει να κριθούν οι πολιτικές δυνάμεις και τα πρόσωπα που παίρνουν μέρος και στις τοπικές εκλογές, σε αυτό πρέπει να πάρει θέση ο καθένας τους και όχι για το ποιος θα φτιάξει τα περισσότερα πεζοδρόμια, θα κάνει τις περισσότερες αναπλάσεις και θα κλείσει τις περισσότερες λακκούβες.

Όλοι τους, από την κυβέρνηση μέχρι τις παρατάξεις που κατεβαίνουν στις τοπικές εκλογές την ανάπτυξη τη βλέπουν μέσα από έργα και υποδομές που ωφελούν τις μεγάλες επιχειρήσεις, τους ιδιώτες, μέσα από γιορτές- φιέστες και αναπτυξιακά συνέδρια.

Ας πούμε για τον τόπο μας : στη «Μυθική Πελοπόννησο» του Τατούλη υπάρχει κάποιο έργο που να μην αφορά τα «μυθικά» κέρδη των καπιταλιστών;

Πέρα από τα έργα που παράγγειλαν οι μεγαλοξενοδόχοι (δρόμους, αεροδρόμια, μαρίνες κλπ), πέρα από τις επιδοτήσεις στους μεγαλοεπιχειρηματίες των Αναν. Πηγών Ενέργειας, πέρα από τα ατέλειωτα εκατομμύρια στην ΤΕΡΝΑ και στο ΜΟΡΕΑ υπάρχει κάποιο έργο που πραγματικά ωφέλησε ή θα ωφελήσει τις τσέπες και τη ζωή του λαού μας;

Τα τελευταία χρόνια, το 2007 και το 2012 η Πελοπόννησος επλήγη από δυο μεγάλες πυρκαγιές.

Δέκα χρόνια τώρα με όλες τις Κυβερνήσεις, τις Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε κανένα σοβαρό έργο αντιδιαβρωτικής προστασίας, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής θωράκισης.

Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ διατέθηκαν από το ΕΣΠΑ και το Πρόγραμμα Δ.Ε., το Λιγνιτόσημο κι άλλα προγράμματα για την καπιταλιστική ανάπτυξη, όχι όμως για έργα τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για ζωή μας.

Αποτέλεσμα είναι όταν γίνονται πλημμύρες στην Πελοπόννησο, να χάνονται ακόμα και ζωές, να καταστρέφεται το βιός και η περιουσία φτωχών λαϊκών νοικοκυριών. Στο Αργος το 2013 μια γυναίκα πνίγηκε, ενώ στην Καλαμάτα του Νίκα, που προβάλει ως πρότυπο η ΝΔ κι ο Μητσοτάκης, το 2016 πνίγηκαν τρείς συνάνθρωποί μας, καταστράφηκαν περιουσίες, πλημμύρισαν με λάσπες εκατοντάδες σπίτια στις λαϊκές γειτονιές. Το ζήσαμε και φέτος στην περιοχή μας στο Κιάτο και σε άλλους δήμους στην Κορινθία με τις πλημμύρες που κατέστρεψαν περιουσίες και από τύχη και μόνο δεν θρηνήσαμε θύματα.

Η μόνη δικαιολογία που βρίσκουν οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες, όλοι όσοι υπερασπίζονται με σθένος την πολιτική της Ε.Ε. την πολιτική του Καλλικράτη, του Κλεισθένη σήμερα μετά από κάθε πλημύρα, είναι ότι όλα προέρχονται από τον κακό καιρό, τα έκτακτα καιρικά φαινόμενα, τις θεομηνίες όπως τις αποκαλούν. Βγάζουν έτσι λάδι την πολιτική που δεν έχει στην προτεραιότητά της τα αντιδιαβρωτικά, αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα, γιατί δεν είναι επιλέξιμα, δεν πληρούν τους όρους κόστους-οφέλους για το κεφάλαιο, που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Κυβερνήσεις τους, δεν έχουν ανταποδοτικότητα.

Φέτος που έβρεξε περισσότερο, παντού υπήρξαν βυθίσεις και κατολισθήσεις. Έμειναν για πολύ καιρό ή είναι κατεστραμμένοι και κλειστοί ακόμη δεκάδες επαρχιακοί δρόμοι, το αγροτικό δίκτυο σε πολλά σημεία σμπαραλιασμένο.

Πηγαίνοντας παραπέρα, δέστε το φράγμα του ΑΣΩΠΟΥ το οποίο έχει καταντήσει γεφύρι της Άρτας ένα έργο τεράστιας σημασίας για την περιοχή μας και την κάλυψη των αναγκών για νερό για τους αγρότες και όχι μόνο. Η κατασκευή του όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά οι εργολάβοι παίρνουν τα εκατομμύρια και φεύγουν όπως έκανε πρόσφατα ο Μαρούλης ο οποίος έκανε έργο τριών εκατομμύριων ευρώ, τσέπωσε 13 εκατομμύρια κι έγινε καπνός, του επέστρεψαν μάλιστα και τις εγγυητικές επιστολές ύψους 8,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Δέστε το φράγμα της Λίμνης Δόξα το οποίο εδώ και τόσα χρόνια είναι αναξιοποίητο όσο αφορά την ανάγκη για άρδευση των εκτάσεων χωρίς να έχουν γίνει τα απαραίτητα δίκτυα, σε μια περιοχή που ενώ έχει τεράστια αποθέματα νερού από την άλλη δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ούτε για ύδρευση ούτε για άρδευση εξαιτίας ακριβώς της ανυπαρξίας απαραίτητων έργων. Μόλις φέτος κατάφερε να έρθει πόσιμο νερό στην πόλη του Κιάτου μετά από ολόκληρες δεκαετίες που το νερό ήταν ακατάλληλο, ενώ όπως είναι γνωστό, ιδιώτες επενδυτές εκμεταλλεύονται εδώ και χρόνια τώρα το νερό πηγών και γεωτρήσεων της ορεινής Κορινθίας για εμφιάλωση.

Όπως είναι φανερό όλα αυτά τα έργα θα προχωρήσουν πολύ γρήγορα, όταν υλοποιηθούν τα σχέδιά τους, παραδοθεί η διαχείριση των υδάτινων πόρων στη Πελοπόννησο στο μεγάλο κεφάλαιο και προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του νερού, γιατί μπορεί το νερό να είναι για τον λαό φυσικός πόρος απαραίτητος για την ζω, πρέπει να είναι φθηνό και καλής ποιότητας, αλλά για τους επιχειρηματίες είναι επενδυτικό προϊόν και πρέπει και από αυτό να οικονομήσουν.

Ήδη ξεκίνησε από την Περιφέρεια η διαδικασία για τη ΣΔΙΤ με τα νερά του Ανάβαλου στην Αργολίδα. Αφού τελείωσαν με τη ΣΔΙΤ για την παράδοση της διαχείρισης των απορριμμάτων στο μεγάλο κεφάλαιο, έρχεται και η σειρά της ιδιωτικοποίησης των νερών.

Όλοι τους προτείνουν μια ΣΔΙΤ:

Όμως ΣΔΙΤ σημαίνει ο λαός βάζει τα λεφτά, βάζει τις υποδομές και ο ιδιώτης, ο καπιταλιστής εισπράττει. Και για να έχει σίγουρη κι εγγυημένη κερδοφορία βάζουν και ρήτρες ποσότητας.

204 εκατομμύρια ευρώ πήρε ο Μορέας από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από το λαό, από την αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ως αποζημίωση, γιατί έπεσε ο αριθμός κυκλοφορίας των αυτοκινήτων τώρα στην περίοδο της κρίσης.

Ταυτόχρονα αποτελεί δυσβάσταχτο κόστος για μια οικογένεια η μετακίνηση με τα υπέρογκα διόδια. Για σκεφτείτε για να μετακινηθείς από την πάτρα έως την Αθήνα και να επιστρέψεις δεν σου φτάνει ένα μεροκάματο μόνο για το κόστος των διοδίων, χωρίς να υπολογίσουμε τα καύσιμα.

Να σκεφτούμε φίλες και φίλοι τα παρακάτω, και ας μας απαντήσουν οι υπόλοιπες παρατάξεις που επί της ουσίας συμφωνούν μονόδρομο αυτής της πολιτικής και όλοι τους μιλούν για ανάπτυξη:

Θα αναπτυχθεί άραγε η περιοχή μας, με τις εξευτελιστικές τιμές των αγροτικών προϊόντων; Ποιος φτωχομεσαίος αγρότης και κτηνοτρόφος θα αντέξει; ποιος μπορεί να ζήσει με τέτοια εισοδήματα;

Πως θα τα βγάλουν πέρα οι αγρότες με την αύξηση κάθε χρόνο του κόστους παραγωγής με την αύξηση τιμής των εφοδίων τους;

Πως θα τα βγάλουν πέρα οι ελαιοπαραγωγοί με την εξευτελιστική τιμή του λαδιού και την απειλή του δάκου, όταν έχουν κόψει στο 1/3 τα κονδύλια για δακοκτονία και όταν δεν διασφαλίζεται κιόλας ότι θα γίνει έγκαιρα;

Τι ανάπτυξη άραγε θα έρθει για τους παραγωγούς που έχασαν το βιος τους από τα καιρικά φαινόμενα και θα πάρουν ελάχιστες ή και μηδενικές αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ;

Που είναι αντιμέτωποι κάθε φορά με τις ακάλυπτες επιταγές, τα φέσια και τα κανόνια των εμπόρων όπως για παράδειγμα η περίπτωση του φραγκίστα που άφησε απλήρωτους παραγωγούς και εργαζόμενους στην Κορινθία και Αργολίδα;

Ποιος μικρός επαγγελματίας, αυτοαπασχολούμενος μικρομαγαζάτορας, θα αντέξει τον ανταγωνισμό στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας που τόσο πολύ υπερασπίζονται; ποιος θα αντέξει να ανοίγει το μαγαζί του την Κυριακή, τις Λευκές νύχτες που είναι βέβαιο ότι θα ξημερώσουν μαύρες μέρες και για τα μικρά μαγαζιά αλλά και τους εργαζόμενους στον κλάδο; Λευκές νύχτες που πατρονάρουν πρώτοι απ όλους οι ίδιοι οι Δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες, που γίνονται έτσι οι καλύτεροι ντίλερ των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων για τα συμφέροντά τους;

τι ανάπτυξη είδαν άραγε οι εργολαβικοί εργαζόμενοι της φουλγκορ που πληρώνονται με τον βασικό μισθό ενώ την ίδια στιγμή η εταιρεία κάνει τεράστιες επενδύσεις και τα κέρδη της καλπάζουν;

Όλοι τους δηλώνουν αναρμόδιοι για τα προβλήματα που καθημερινά καίνε την πλειοψηφία του λαού μας και δεν παίρνουν θέση, λένε ότι αρμοδιότητά τους είναι μόνο τα τοπικά. Ενώ έχουν όλοι τους αναφορές σε κόμματα, φορούν περίτεχνα τον μανδύα του ανεξάρτητου ακριβώς για να αποκρύψουν τον αποφασιστικό χαρακτήρα της τοπικής διοίκησης και τον δικό τους ρόλο,στην εφαρμογή της κεντρικής πολιτικής.

Μόνο που ξεχνούν να πουν πόσο αρμόδιοι είναι να προωθούν την πολιτική εκείνη που απαξιώνει τις υπηρεσίες με σκοπό την ιδιωτικοποίησή τους, να προωθούν παντού την ανταποδοτικότητα και να αναγκάζουν τον λαό να πληρώνει βάζοντας όλο και πιο βαθειά το χέρι στην τσέπη του , τα χαράτσια, τους ατέλειωτους φόρους. Δηλώνουν αρμόδιοι για να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς για τα χρέη των δημοτών, να εφαρμόζουν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, να υποκαθιστούν την μόνιμη και σταθερή εργασία με εργολαβικούς εργαζόμενους με κοινσέπ, με ομάδες προσώπων, να εκχωρούν όλο και περισσότερες υπηρεσίες στους εκλεκτούς τους εργολάβους.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι

Είναι φανερό από όλα αυτά ότι και στον χώρο της Τ.Δ. συγκρούονται δύο λογικές. Από τη μία η λογική του δήμου, της περιφέρειας – τροχονόμου επιχειρηματικών συμφερόντων, εμπορευματοποίησης υπηρεσιών, που φορτώνει περισσότερα βάρη στα λαϊκά στρώματα, και από την άλλη, η δική μας, της αντίστασης σ’ αυτήν την κατεύθυνση, της διεκδίκησης, της ανακούφισης του λαού που υποφέρει.

Γι αυτό είναι ανάγκη την επόμενη μέρα των εκλογών ο λαός να βγει όσο το δυνατόν πιο δυνατός, με μεγαλύτερη ελπίδα, μεγαλύτερη αισιοδοξία να δει το μέλλον που του αξίζει. Για να γίνει αυτό πρέπει να βγουν όσο το δυνατόν πιο ενισχυμένα τα ψηφοδέλτια της λαικής συσπείρωσης στους δήμους και τις περιφέρειες, στην ευρωβουλή και την επόμενη βουλή όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές.

Καλούμε το λαό να σκεφτεί: ποιος αύριο θα είναι δίπλα του, «ποια δύναμη» θα υπάρχει την επόμενη ημέρα, που θα είναι απέναντι στην άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής στο Δήμο, την Περιφέρεια και την Ευρωβουλή. Οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της «Λαϊκής Συσπείρωσης» θα ενημερώνουν το λαό, μαζί με το λαό θα μπλοκάρουν και θα καθυστερούν αντιλαϊκές αποφάσεις, θα υπερασπίζονται τα λαϊκά συμφέροντα, θα είναι μπροστά στους αγώνες, θα ανοίγουν το δρόμο για τη ζωή που μας αξίζει.

Ο κόσμος που λέει ότι «δεν πάει άλλο» πρέπει να πάρει απόφαση να αλλάξει την κατάσταση, να στηρίξει το ΚΚΕ και τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης, έτσι ώστε την επόμενη μέρα να αντιπαλεύουμε αυτή την πολιτική από καλύτερες θέσεις.

Η εκλογή περισσότερων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων βουλευτών ευρωβουλευτών είναι αποκούμπι για τα λαϊκά νοικοκυριά. Είναι στήριγμα και δύναμη για τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα.